 |
| |
|
|
|
|
|
Historia ko³a
Ko³o £owieckie „Tur” w Wielkich Oczach zosta³o za³o¿one w 1964 roku.
Pierwszy zarz±d zacz±³ pracê w sk³adzie: prezes – Adolf Dimter, ³owczy – Maciej Ratyñski, sekretarz – Grzegorz Mazepa, skarbnik – Stanis³aw Osmo³a. Gospodarzem terenu wybrano Aleksandra Domiñskiego.
Do chwili obecnej Ko³o prowadzi gospodarkê ³owieck± na terenie, na którym powsta³o. S± to dwa obwody numer 32 i 34. Obwód le¶ny 32 nale¿y do Nadle¶nictwa Lubaczów, a polny 34 do Nadle¶nictwa Radymno.
 Obydwa obwody s±siaduj± ze sob±, co sprzyja w praktyce sprawnemu gospodarowaniu i polowaniu. Od wschodu granicê terenów stanowi Granica pañstwowa z Ukrain±. Od po³udnia granicê stanowi rzeka Szk³o. Na zachód tereny siêgaj± wsi Tuchla, a nastêpnie drogi zwanej Lubaczówk±, biegn±cej z Kobylnicy Ruskiej do £ukawca. Pó³nocn± granic± jest droga od £ukawca przez Tarnawskie do Majdanu Lipowieckiego oraz z Majdanu do granicy pañstwowej. Centralnym punktem terenów jest wie¶ Wielkie Oczy.
 Ogólna powierzchnia dzier¿awna obwodów wynosi 10130 ha. Dominuje las mieszany z du¿ym udzia³em sosny. W starszych drzewostanach licznym gatunkiem jest buk. Drzewostany te poprzecinane s± m³odnikami, g³ównie sosnowymi. W ostatnim okresie udzia³ lasu w ogólnej powierzchni zwiêksza siê ze wzglêdu na przeznaczenie czê¶ci gruntów tzw. Porolnych do zalesiania. Teren ma charakter p³aski, miejscami pagórkowaty. Pola to g³ównie ma³e, rozdrobnione ³any przeznaczone g³ównie pod uprawê zbó¿, a tak¿e ro¶lin okopowych. Uprawy te, a tak¿e ³±ki i pastwiska czêsto przylegaj± do kompleksów le¶nych.
 
Na terenach Ko³a, wystêpuj± prawie wszystkie gatunki zwierzyny ³ownej. Zwierzyna p³owa to g³ównie jeleñ i sarna. £o¶ spotykany jest okresowo, jego obecno¶æ jest sporadyczna. Na obydwu obwodach s± ostoje jeleni, ich obecno¶æ jest potwierdzana corocznym g³o¶nym rykowiskiem. Zdecydowanie najliczniejszym gatunkiem jest sarna zarówno le¶na jak i polna. Sta³ym sk³adnikiem fauny jest dzik i lis.
 W terenie polnym, wystêpuje, choæ niezbyt licznie, zaj±c. Ptactwo wodne to przede wszystkim kaczki przebywaj±ce g³ównie na obwodzie 34 na rzece Szk³o oraz latem i jesieni± na bajorach kobylnickich.
Z gatunków chronionych wystêpuj± tu wydra, bóbr i wilk. Obecno¶æ bobrów obserwowana jest od pocz±tku lat dziewiêædziesi±tych na Szkle. Ich liczba stale wzrasta, czego dowodem jest przemieszczanie siê tych zwierz±t z koryta rzeki do cieków i rowów melioracyjnych dochodz±cych do rzeki. Wilk, do niedawna jeszcze gatunek ³owny by³ i jest stale obserwowany w ³owiskach.
W porównaniu do lat siedemdziesi±tych znacznie wzros³o pozyskanie zwierzyny. W ostatnim sezonie tej dekady strzelono dziewiêtna¶cie jeleni, siedemdziesi±t jeden saren i czterdzie¶ci dzików. Zmniejsza³ siê jednak stan zajêcy. Strzelono ich w tym sezonie tylko piêæ. Na pocz±tku lat osiemdziesi±tych odnotowano zwiêkszon± obecno¶æ wilków. Czêste wiêc by³y przypadki spotkañ z wilkami na polowaniach zbiorowych i indywidualnych. Rekordem sta³ siê sukces Aleksandra Walawca, który w jednym sezonie strzeli³ trzy wilki.
W ostatnim okresie zmieni³a siê dotychczasowa rosn±ca tendencja odstrzeliwanej zwierzyny. Rokiem szczytowym by³ sezon 91/92, kiedy to odstrzelono czterdzie¶ci siedem jeleni, dziewiêædziesi±t jeden dzików i sto dwadzie¶cia osiem saren. W kolejnych latach liczby te zmniejszy³y siê kolejno o 50%. W zwi±zku z objêciem wilka ochron± gatunkow± zaprzestano polowañ na wilki. Ostatni wilk przed wprowadzeniem ochrony strzelony zosta³ w 1992 roku na polowaniu hubertowskim przez Marka Mazepê. Czaszka tego wilka na Miêdzynarodowej Wystawie Trofeów £owieckich CIC w Krakowie, zosta³a uhonorowana z³otym medalem.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Administrator nie ponosi odpowiedzialno¶ci za tre¶ci ukazuj±ce siê w opiniach u¿ytkowników.
Wszelkie prawa zastrze¿one
|
|
|
|
|
|
|
